Sunday, January 15, 2017

ఖైదీ నంబర్ 150 - Review

         ఏదయినా ఒక సినిమా చూడటానికి మూడు నాలుగు కిలోమీటర్లు బస్సులోనో, ఆటోలోనో వెళ్ళి మళ్ళీ వచ్చేటప్పుడు బస్సు ఎక్కటం కూడా మర్చిపోయి సినిమా గురించే ఆలోచించుకుంటూ నడుచుకుంటూనే ఇంటికి వచ్చెయ్యటం అనేది నాకు ఇప్పటివరకూ రెండు సినిమాల విషయంలో జరిగింది. ఒకటి రాంగోపాల్ వర్మ 'సత్య ' ఇంకొకటి కృష్ణవంశీ 'సింధూరం'. మళ్ళీ చాన్నాళ్ళ తర్వాత అలాంటి అనుభూతినే కలిగించిన సినిమా 'ఖైదీ నంబర్ 150'. ఇంకా చెప్పాలంటే ఒకప్పటి చిరంజీవితో పాటు, అప్పటి చిరంజీవి సినిమాలతో ముడి వేసుకున్న చిన్నప్పటి, పాత జ్ఞాపకాలని కూడా ఒకసారి గుర్తు చేసిన సినిమా ఇది. ఈ సినిమా కధ, కధనాలు తమిళం నుండి అరువు తెచ్చుకున్నా కూడా, తెర మీద చిరంజీవి తప్ప అవి ఏవీ మనకి గుర్తుకు రావు. ఒకప్పటి ఖైదీ, స్వయంకృషి, రుద్రవీణ, ఆపద్భాంధవుడు లాంటి సినిమాల లో చిరంజీవి నటన గురించి ఇప్పుడు కొత్తగా చెప్పవలసిన అవసరం లేదు. కానీ తన నట విశ్వరూపం ప్రదర్శించటం కన్నా కూలి చేసుకునే సామాన్య ప్రేక్షకుడిని కూడా తన సినిమా అలరింప చేయాలనే చిరంజీవి తపనే అతనిని ఇంత పెద్ద స్టార్ ని చేసింది. దానిని గుర్తించి ఇప్పటికీ దానికే కట్టుబడి, అలాంటి అన్ని అంశాలు చూపించటానికి అవకాశం ఉండటం వల్లనే మళ్ళీ తెరపై కనిపించటానికి ఈ సినిమాని ఎంచుకున్నట్టు అనిపిస్తుంది.

         ఒక సామజిక సమస్య గురించి సామాన్యుడు ఎంత గొంతు చించుకున్నా ఎవరికీ పట్టదు. ఎక్కువ మందికి అది చేరుకోదు. కానీ అదే సామాజిక సమస్యని ఒక సినిమా గా చూపిస్తే, అందులోనూ ఒక పెద్ద హీరో నటించిన సినిమాలొ చూపిస్తే ఆ సమస్య గురించిన అవగాహన అందరికీ కలుగుతుంది. గత డభ్భై సంవత్సరాల నుంచీ ప్రతి తెలుగువాడిపై సినిమాల ప్రభావం చాలా ఉంది. ఒకప్పుడు అంటరానితనం, భూస్వాముల దోపిడి గురించి, వరకట్న వేధింపుల సమస్యల గురించి విరివిగా సినిమాలు వచ్చేవి. నిజానికి చాలా మంది తాము తప్పు చేస్తున్నామని తెలియకపోవటం వల్లనే తప్పు చేస్తారు. అలాంటి వాళ్ళకి సినిమాలు ఒక హెచ్చరికలా ఉంటాయి. ఎంత కాదనుకున్నా ప్రస్తుత సమాజం పైన సినిమాల ప్రభావం చాలా ఉంది. సినిమా కావాలనుకుంటే ఐన్ స్టీన్ చెప్పిన 'సాపేక్ష సిధ్ధాంతాన్ని', ఉపనిషత్తుల్లో చెప్పిన 'కార్య కారణ సంబంధాన్ని' అక్షరం ముక్క రాని వాడికి కూడా అర్ధమయ్యేలా చెప్పగలదు. ఒకప్పుడు ఎన్టీఅర్ దేవుడి సినిమాల తర్వాతే, సామాన్య ప్రజల్లో భక్తి గురించి అవగాహన ఎక్కువయ్యిందని తన అనుభవంతో మా ఊళ్ళో ముసలయ్య తాత చెప్పటం నాకు బాగా గుర్తు. అలాంటి శక్తివంతమయిన సినిమా ద్వారా కేవలం వినోదాన్ని మాత్రమే కాకుండా సామాజిక సమస్యని కూడా ఎత్తి చూపిస్తూ చిరంజీవి మళ్ళీ మన ముందుకు రావటం ఒక మంచి నిర్ణయం. ఒకేలా ఉన్న ఇద్దరు హీరోలు. ఒక హీరో సమస్యని అనుకోని పరిస్థితుల్లో మరో హీరో పరిష్కరించటం. ఆ సమస్య రైతులకి సంబంధించినది కావటం ఈ సినిమా కధ. ఇలాంటి కధలని ఇప్పటివరకూ మనం చాలా సినిమాల్లో చూసేశాం. కానీ ఇంత సాదా సీదా కధకి చిరంజీవి తో పాటు సంభాషణలు కూడా నిజమయిన బలాన్ని ఇచ్చాయి. పాటల పరంగా 'చూడాలని ఉంది ' సినిమాలో లాంటి ఒకటి రెండు శ్రావ్యమయిన పాటలు కూడా కుదిరి ఉంటే ఇంకా బాగుండేది. పేరున్న నటీ,నటులు కేవలం నలుగురయిదుగురు మాత్రమే ఉన్న ఈ సినిమాలో నాకు ఎక్కువగా నచ్చిన అంశాలు మాత్రం చాలానే ఉన్నాయి.         

మీడియా ముందు చిరంజీవి మాట్లాడినప్పటి సంభాషణలు.

ఇంటర్వెల్ ముందు "నేను శీనుని కాదు శంకర్ ని" అని నిజంగానే శంకర్ పాత్రని ఆవాహన చేసుకున్నట్టు ఒక పూనకం తో చెప్పే సన్నివేశంలో, అద్భుతమయిన చిరంజీవి నటన.

నీరు.. నీరు.. పాట.

వన్నె తగ్గని చిరంజీవి డ్యాన్స్.

అక్కడక్కడా నవ్వించిన హాస్య సన్నివేశాలు, ముఖ్యంగా చిరంజీవి నటించినవి.

నాణేల ఫైట్.

         నిజానికి సినిమా అనేది దృశ్య ప్రధానమయిన మాధ్యమం. తక్కువ మాటలతోనే సన్నివేశాలని మనసుకు హత్తుకునే లాగా చూపించవచ్చు. కానీ కొంత కాలం నుంచీ పంచ్ డైలాగుల హవా ఎక్కువగా నడుస్తుంది. అదృష్టవశాత్తూ ప్రస్తుతం కొంత మంది రచయితలు పంచ్ డైలాగుల బదులు అర్ధవంతమయిన సంభాషణలు రాయటానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తున్నారు. నిజానికి ఈ సినిమాలో ఉన్న "పట్నాలన్నీ పల్లెటూళ్ళకి పుట్టిన పిల్లలు." అన్న ఒక్క మాటే నన్ను ఈ సినిమా గురించి రాయాలనిపించేలా చేసింది. తమిళ మాతృకలో ఉన్న సంభాషణల గురించి నాకు ఏమీ తెలీదు గానీ, ఇలాంటి మంచి సంభాషణలు ఈ సినిమాలో ఇంకా చాలానే ఉన్నాయి. వేరే భాషలో ఉన్న మంచి కధని మన భాషలోకి అనువదించుకుని చదివి ఆనందించటంలో తప్పు లేదు. అలాగే తెలుగు సినిమాలని మిగిలిన వాళ్ళు రీమేక్ చేసుకుంటునట్టే, వేరే భాషలో ఉన్న సినిమాని మన భాషలోకి పునర్నిర్మించి అందరూ ఆస్వాదించేలా చెయ్యగలిగితే అందులోనూ తప్పులేదు. ఆ విషయం లో 'ఖైదీ నంబర్ 150' సఫలీకృతమయ్యిందని చెప్పటంలో కూడా ఏ విధమయిన సందేహం లేదు.

         చివరిగా, చిన్న చిన్న లోపాలు కనిపించినా గానీ, బహుశా ఈ సినిమా నాకు నచ్చటానికి ఒక కారణం నేను ఒకప్పటి చిరంజీవి అభిమానిని కావటం కావచ్చు, అంతకు మించి ఇప్పటికీ నేను చిరంజీవి అభిమానినే అని మరోసారి బల్ల గుద్ది చెప్పుకోవటానికి ఈ సినిమా ద్వారా నాలాంటి అభిమానులకి అవకాశం ఇవ్వటం కూడా కావచ్చు.

6 comments:

  1. Very good and sincere review gopi garu.

    ReplyDelete
  2. చిరంజీవి గారిపై మీ అభిమానానికి ముచ్చట వేస్తున్నది.

    ఐనా ఆయన పునరాగమనం కుమ్ముడు సినిమా చూడాలంటే భయం వేస్తున్నది.

    మీ వంటి వీరాభిమానుల పుణ్యమా అని చిరంజీవి గారు ఎనభయ్యవ యేటకూడా హీరోగానే వేస్తూ మిమ్మల్ని అలరిస్తూ తెలుగుసినిమారంగాన్నీ సామాన్య అమాయకప్రేక్షకజనాన్నీ కలేసి కుమ్ముతూనే ఉంటారని అనుమానం వేస్తున్నది.

    ReplyDelete